Dzieci z zespołem Aspergera: mali geniusze?

Zespołem Aspergera nazywamy zaburzenie rozwojowe ze spektrum autyzmu. W przypadku tego zaburzenia mamy do czynienia przede wszystkim z upośledzeniem funkcjonowania społecznego, w tym komunikacji niewerbalnej, mało elastycznym myśleniem przy jednoczesnym braku niepełnosprawności intelektualnej.

Dziecko takie nie potrafi zrozumieć i zaakceptować panujących norm społecznych, co znacznie utrudnia mu funkcjonowanie w grupie. Dla zespołu Aspergera charakterystyczne są również powtarzalne zachowania oraz trudności w akceptowaniu zmian. Biorąc pod uwagę rozwój poznawczy oraz rozwój mowy, w przypadku zespołu Aspergera przebiega on prawidłowo lub nawet bardziej prawidłowo, porównując zaburzenie do dziecięcego autyzmu.

Dla wielu rodziców zdiagnozowanie u ich dziecka zespołu Aspergera jest szokiem, ale warto dobrze poznać to zaburzenie, aby móc właściwie postępować ze swoją pociechą. Wielu psychologów zachęca do widzenia w zespole Aspergera nie tylko zaburzenia, ale i innego sposobu postrzegania świata przez dziecko. Dzieci takie posiadają bogatą wyobraźnię oraz bardzo intensywnie doświadczają emocji, przy jednoczesnych problemach z ich wyrażaniem. Co więcej, dzieci z zespołem Aspergera przejawiają niezwykle duży potencjał intelektualny, chętnie się uczą, ale zazwyczaj wybierają sobie tylko jedną dziedzinę, w której stają się „ekspertami”. Dysponują imponującą wiedzą na konkretny temat, wyrażają się z użyciem słownictwa, które znacznie wykracza poza ich wiek.

Dzieci z zespołem Aspergera mogą również przejawiać konkretne zdolności czy talenty. Warto jednak pamiętać o różnicowaniu zespołu Aspergera z zespołem sawanta, charakteryzującym osoby niepełnosprawne intelektualnie i jednocześnie wybitnie uzdolnione, w tym obdarzone doskonałą pamięcią. Szacuje się, że jedynie co dziesiąta osoba cierpiąca na zaburzenia ze spektrum autyzmu ma również zespół sawanta.

Dodaj komentarz