Wpływ choroby na życie chorego i jego bliskich.

Pojawienie się zespołu Aspergera wcale nie musi oznaczać nieszczęścia dla danej osoby i jej bliskich.

Schorzenie to miewa tak łagodny przebieg, iż dotknięci nim ludzie nieraz wcale nie zdają sobie sprawy, że mają jakieś zaburzenia. Potrafią je zaakceptować jako część swej osobowości, a przez otoczenie bywają postrzegani tylko w kategorii ekscentryka lub kogoś wyjątkowego.

Niestety, zwłaszcza w młodym wieku silniejsze objawy zespołu Aspergera mogą stać się przyczyną wielu traumatycznych doświadczeń.

Problemy ze społeczną interakcją i komunikacją przekładają się na brak akceptacji ze strony otoczenia, samotność, wykluczenie, a nawet otwarte konflikty, szykany i napiętnowanie za odmienność. Odpowiadają za to nie tylko rówieśnicy, ale także dorośli np. nieprzygotowani pedagodzy. Często prowadzi to ofiary do poważnej depresji, zachowań agresywnych czy pojawienia się innych chorób.

Razem z nimi cierpią także ich bliscy, a w przypadku radzenia sobie z ZA rodzina odgrywa bardzo ważną rolę. Zapewnia ona nie tylko fizyczne i psychiczne wsparcie dla danej osoby, może pomagać w terapii poprzez uczenie na co dzień potrzebnych umiejętności społecznych. Bliscy mogą też wpłynąć na zmianę nastawienia otoczenia np. przez rozmowę z nauczycielem czy ze swoimi przyjaciółmi.

Poza tym również członkowie rodzin mogą liczyć na pomoc specjalistów w radzeniu sobie z daną sytuacją. W internecie istnieje też wiele stron, blogów i forów poświęconych zespołowi Aspergera, na których znaleźć można nie tylko praktyczną wiedzę, ale i inne wsparcie.

Komentarze (10)

2012-05-17 10:00

jolanta

dzieciom z tym problemem jest bardzo trudno funkcjonowac w spoleczenstwie z uwagi na niewiedze doroslych/czesto rowniez tzw. specjalistow/ oraz calkowity brak tolerancji na odmiennosc.

2012-06-12 09:47

katia

wlasnie zorientowalam sie ze moja sasiadka, przez ktora nieraz cierpialam tak naprawde ma zespół Aspergera (oczywiscie ona o tym nie wie). Paskudna osobowosc, ale teraz bede inaczej na nia patrzec. Niestety objawy sie zgadzaja w 80%, a wiec jest chora tak jak zawsze myslal moj maz.

2012-06-23 18:09

jola

problem jest też z rówieśnikami, dzieci śmieją się z tego,że ktoś nosi okulary, jest rudy itd więc jak mają traktować dziecko z Aspergerem? przez to dzieci dotknięte chorobą są odizolowane. czy dzieciom znajomych mam tłumaczyć,że moje dziecko ma zespół Aspergera?? przecież one same wybierają sobie kolegów odpowiednich dla siebie

2012-09-18 13:03

luśka

Mam synka chorego na ZA i piorunująca jest nietolerancja wobec tych osób a zwłaszcza ludzi nazywających się specjalistami!!!Cóż więcej mogę dodac drodzy rodzice damy radę chociaż jeszcze tyle przed nami i mamy ciężką przeprawę!!!Chętnie nawiążę kontakt z mamami,które myślą podobnie!!!Pozdrawiam!!!

2012-09-20 12:20

Beata

Moje dziecko od dawna cierpi na zespół zaburzeń zachowania. Ostatnio zdiagnozowano ZA. Musiałam nauczyć inne dzieci jak się z nim bawić i wytłumaczyć,że pewne jego zachowania są reakcją na jego podenerwowanie, zmęczenie.Ma grupkę dzieci z którymi ładnie się bawi

2012-10-03 14:54

MArcin

Na informację o tym zespole trafiłem przypadkiem uważam że moge to mieć. Mam ogromna trudnośc w kontakcie z ludzmi do 3 gim z nikim praktycznie nie rozmwailme az zaczołem sie fascynowac psychologia i w sposób naukowy podchodzić do tego jak ludzie ze są rozmawiają i robic to samo. Teraz też mam prolbmey ale mam wspaniałą dziewczyne i 2 przyjaciułki przy ktorych czuje się dobrze i przy których moje problemy znikają. Mam 2 pasje którą jestinformatyka i elektornika. Przy komputerze spędzam większośc dnai czasem robiąc układy elektorniczne co wszystkich dziwi bo w szkole nigdy soibe nie radizlem co roku ledwo przychodzilem zkalsy do klasy a z matematyki szło mi najgorzej ale bez nie j radze soeibe w elektornice robie dużo dlateog ze po prostu to jest dla mnie oczywiste bez jakis tam wyliczeń. Zagłebie się jeszcze w ten temat i moze poszuakm pomocy najgorsze jest to jak jestem w towarzystwie i jets duzo osób wtedy słucahm wszystkich ale sam nie jestem w stanie sie na zaden temat wypowieidzec jakbym mial pustke w głowie może mi ktoś pomorze

2012-10-27 14:00

daria

Lusia chetnie porozmawiam z toba,moj syn ma ZA ale po ciezkich przejsciach w tej chwili jestem spokojna i uwazam ze moje dziecko jest wyjatkowe.

2013-02-01 07:44

Monika

Marcin
Moj syn ma 21 lat i ZA ,slabo pisze po polsku (wychowal sie w Stanach wiec jego glownym jezykiem jest angielski) dlatego ja pisze w jego imieniu. Jest ci potrzebny psycholog terapeuta (moj syn ma takiego ) nauczy cie jak sie zachowywac w takich sytuacjach o jakich piszesz. Moj syn mial takie same problemy, dopuki psycholog nie nauczyl go jak \"grac\" w takich sytuacjach. I jeszcze jedno, psycholog stal sie jego najlepszym przyjacielem do ktorego moze powiedziec o wszystkim i wie ze dostanie fachowa porade i zrozumienie. Ty tzw. \"normalnych\" ludzi nie zrozumiesz to dla ciebie troche inny swiat, ale mozesz sobie swietnie radzic w tym \"normalnym\" swiecie, i nie rob sobie z tym problemu. Nie wiadomo kto jest bardziej normalny ty czy \"oni\":-)
Moj syn powiedzial ze wcale nie chcial by sie zmienic. Pozdrawiam - ale znajdz sobie dobrego psychologa-terapeute. Trzymaj sie

2013-07-04 04:23

Do Marcina - Ania

Dlaczego Ty masz się wypowiadać? Mów -nie mam zdania. To bardzo męskie. Krótko. A dlaczego byś nie miał sam czegoś fajnego powiedzieć kiedy inni skończą niech to oni wypowiadają się na temat Twojej refleksji np. choćby o tym co ostatnio zrobiłeś z elektroniki. Zobaczysz to proste.
Powodzenia. jesteś wartościowym człowiekiem skoro tak bardzo się tym wszystkim przejmujesz po innych to spływa. Już choćby w tym jesteś lepszy od innych:)

2014-02-20 18:27

Halina

Mam dorosłego syna i po przeczytaniu informacji tutaj stwierdzam, że może mieć ZA. W szkole rzadko miał kolegów, właściwie to nie znam żadnego z którym by się przyjaźnił. Jeśli już to łatwiej rozumiał się z dziewczynkami. Zawsze był jakiś inny. Jest mądry inteligentny ale od zawsze miał problemy z porozumiewaniem się. Z tego powodu trudno mu utrzymać dłużej pracę o co zawsze mieliśmy do niego pretensje. Jest bardzo wrażliwy. Jest po 2 rozwodach ma duże trudności życiowe. Nie wiem jak mu pomóc, choć czasem bardzo się na niego złościłam do tej pory.Po przeczytaniu tych artykułów zaczynam podejrzewać, że może to u niego być. Przy porodzie miał niedotlenienie mózgu, może to jest powodem. Poza tym skończył studia i teoretycznie powinno być wszystko ok.

Dodaj komentarz