Zespół Aspergera a autyzm.

W przeszłości zespół Aspergera był klasyfikowany jako pewna postać autyzmu, na co wskazywało identyczne podłoże neurologiczne obu schorzeń oraz część podobnych objawów.

Chodzi m.in. o mało elastyczny sposób funkcjonowania umysłu, posługiwanie się językiem jedynie w znaczeniu dosłownym, uporczywe powtarzanie niektórych czynności czy wreszcie trudności w interakcji społecznej z innymi ludźmi.

Takie same mogą być też przyczyny występowania autyzmu i zespołu Aspergera, choć do tej pory kwestia ta nie została odpowiednio wyjaśniona.

Jednak mimo to ZA uznaje się obecnie za osobne schorzenie, choć nadal umieszczone w tej samej kategorii zaburzeń rozwojowych. Od klasycznego autyzmu wyróżnia go przede wszystkim mniejsze natężenie wspomnianych dolegliwości. Przez to zdarza się, że osoba nim dotknięta, ani nawet jej otoczenie, nie uznają jego objawów za rodzaj zaburzeń, lecz cechę osobowości lub sposób bycia.

Zespół Aspergera nie wpływa na poprawny w okresie dziecięcym rozwój mowy, funkcji poznawczych i kontroli nad ciałem (choć nie zawsze). Ponadto osoby z ZA zachowują pełną świadomość, umiejętność myślenia oraz normalny lub nawet wyższy poziom inteligencji. Niekiedy wyróżniają się też błyskawicznym tempem przyswajania wiedzy i wyrafinowanym słownictwem, podczas gdy autyzm przejawia się trudnością w nauce i ubogim językiem.

Wreszcie zespół Aspergera jest zjawiskiem pojawiającym się częściej niż autyzm, lecz z uwagi na swoją łagodniejszą formę, bywa jednocześnie trudniejszy do zdiagnozowania.

Dodaj komentarz